احزاب

طالقانی در این انقلاب یگانه مردی بود که توانست راه تعامل سازنده با گروههای غیر روحانی اش را پیش گرفته و از ظرفیت بالای آنان در پیروزی نهضت بهره گیرد.او با تحجر مخالف بوده و با واپس گرایی مبارزه میکرد.طالقانی از محبوبیت ویژه ای در میان انقلابیون برخوردار بوده و از کاریزمای خاصی برخوردار بود.وچه زود از میان مردم سفر کرد و پر کشید و رفت و عدم حضورش وحدت کلمه را با مخاطره ای جدی مواجه نمود.دخترش در این خصوص می فرماید                                                                      

روحاني بود ولي سنگ صبور روشنفکران و آزاديخواهان بود. از مصدق و نهضت ملي حمايت مي کرد، ولي با آيت الله کاشاني و نواب صفوي نيز رابطه يي دوستانه و همدلانه داشت. عمرش را در مبارزه با بي عدالتي و استبداد سپري کرد. نفي استبداد تنها برايش يک شعار سياسي نبود، در زندگي خصوصي اش هم اهل مدارا بود و در همه حال به آزادي فکر و عقيده وفادار بود. درحالي که همه نيروها بعد از انقلاب به تضاد و تقابل با يکديگر کشيده شده بودند، او با تمام توان به نقد اين رويکرد برخاست و مکرر به همه هشدار مي داد که سرانجام اين کشمکش ها به زيان همه نيروها و طرفين درگير خواهد بود.

نگارنده به جد معتقد است که اگر آن سفر کرده مقداری بیشتر عمر می نمود اتفاقات اوایل انقلاب که بیشتر بدلیل عدم توسعه یافتگی رخ داده بود به گونه ای دیگر اتفاق می افتاد.البته مسائل اخیر در کشور نشان داد که پختگی و توسعه یافتگی هم به کمک مملکت نیامده و بعد از 30سال به گونه ای عمل شد که مصائب اخیر را سبب گردید.بعد از طالقانی هیچ شخصیتی نتوانست جای خالی ویژه ایشان را پر نموده و حتی آیه الله بهشتی و لاهوتی و رجایی هم در عمر کوتاهشان نتوانستند عهده دار مسئولیت ایشان گردند.شاید به جد میتوان اذعان نمود که طالقانی محبوبترین چهره جمهوری اسلامی بعد از امام راحل بوده و مورد وثوق و قبول همگان بود.خلا وجودی شان ضربات جبران ناپذیری بر نظام وارد آورده و فاصله گروههای فکری و مبارزاتی را بیشتر کرد.او محوریت مبارزه ای بی امان بود بر استعمار و استثمار غربی؛ طالقانی از چنان شخصیت کاریزمایی برخوردار بود که در زمان حیاتش اختلافات سلیقه ای و بعضا بنیادین شخصیتها و گروههای فکری احساس نگردیده و همه در جهت برافراشتن پرچمی واحد جانفشانی نمودند.متاسفانه بعد از ایشان فقط به اختلافات دامن زده شد؛ با پیروزی گروهی در انتخاباتها گروههای دیگر رانده شده و مورد غضب قرار می گرفتند و وقتی عده ای پیروز انتخابات می گردیدند فقط زمان به عقده گشایی سپری میشد و فرصتها از دست میرفت خلا وجودی طالقانی در جریانات اخیر محسوس تر بود.